[FIC] Love Actually! 04
posted on 15 Jul 2011 00:53 by jifutsu in LoveActuallyก่อนอื่นขอบอกว่าฟิคเรื่องนี้มีคำหยาบเยอะ ไม่ได้บรรยายอย่างสวยงามสวยหรู แต่งออกมาเพื่อความบรรเทิงไม่ได้จะทำลายชื่อเสียงนะคะ ถ้าใครไม่ชอบก็ปิดไปดีกว่านะคะ อย่าอ่านเลย
4 ดูหนัง
"เลิฟวิ่งยู ทูมัส โซมัส เวรี่มัส ไรท์นาว ไม่รู้ว่าเจอเธอทำไมถึงยาว ชิว ชิว ได้ไหม รู้ไหมดวงใจฉันปลิว~วิ้ว~"
เสียงไอ้ยูชอนร้องเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะกวาดบ้านทำเอาผมที่กำลังนั่งเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีเงยหน้าขึ้นมอง มันจะอารมณ์ดีอะไรของมันนักหนาวะ ดูเหมือนไอ้ยุนที่เพิ่งออกมาจากส้วมก็จะสงสัยเหมือนกัน มันขมวดคิ้วมองไอ้ยูชอนที่กวาดบ้านไปร้องเพลงไปและยังขยับตัวแดนซ์เบาๆไปด้วย
"มันเป็นไรของมันวะ ลัลล้ามาตั้งแต่เช้าละ" ยุนโฮถามขณะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆผม
"ไม่รู้ว่ะ ถูกหวยมั้ง 55" ผมตอบขำๆ ไอ้ยุนหัวเราะพร้อมผลักหัวผมเบาๆ
"มึงอยากรู้มึงก็ถามมันดิ" ผมบอก ไอ้ยุนมองหน้าผมแล้วถาม
"แล้วมึงไม่อยากรู้รึไง"
"อยาก เลยให้มึงถามไง"
"555 เชี่ยนี่" ไอ้ยุนว่าผมขำๆก่อนจะเลิกสนใจยูชอนมากดรีโมตดูทีวีแทน แต่แค่เพียงไม่กี่วิเท่านั้นเพราะไอ้รุ่นน้องผมมันเปลี่ยนเพลงบรรเลงไม่พอ มันยังหมุนตัวสองสามรอบอย่างกับกำลังเต้นรำอยู่ แถมมันยังเอาไม้กวาดที่มันถือขึ้นมาทำเป็นไมโครโฟน เอ่อ หรือมันบ้าไปแล้ววะเนี่ย
".....รักนะคะคนดีของฉัน จะวันไหนก็รักเพียงเธอ และจะบอกว่ารักเธอที่สุด ใจดวงนี้ของฉันหยุดที่เธอ~"
“ไอ้ยูชอน มึงแดกยาบ้าเข้าไปรึไงวะ” ไอ้ยุนถามออกมาจนได้ครับ มันและผมมองไปยังทิศทางเดียวกัน ไอ้ยูชอนพอถูกทักก็ชะงักหยุดบรรเลงแล้วหันมามองผมสองคนหน้างงงวยเล็กน้อย ก่อนจะจิ๊ปาก
“แดกยาบ้าไรเล่าพี่ คนกำลังมีความสุข วุ้ยยยยยย”
“เป็นเหี้ยไรมีความสุข” ผมถาม หมั่นไส้หน้ามันมากอ่ะครับ มันทำหน้าแบบกริ่มมาก
“อินเลิฟครับพี่ เข้าใจมะ อินเลิฟฟฟฟ มีความรักอ่ะ” มันตอบพร้อมย้อนกลับกวนๆ ไอ้ยุนทำเสียงหึก่อนย้อนกลับ
“รักเขาข้างเดียวอ่ะนะ”
“5555555555555555555555555555” ผมหัวเราะออกมาเสียงดังทันทีที่ไอ้ยุนกวนตีนจบ ไอ้ยูชอนนี่ถ้าทำได้คงเอาไม้กวาดยัดปากหมาๆของพี่มันละครับ
“โห่ ไรพี่ ไม่ข้างเดียวหรอก คืนนี้ผมมีเดทนะจะบอกให้” ยูชอนทำหน้าเย้ยๆ ไอ้เหี้ยยุนกับผมเบะปากพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
“กับใคร จุนซูอ่ะเหรอ” ผมถาม อยากรู้ 555
“อ๊ะแน่น๊อนนนนนน” ไอ้ยูชอนตอบเสียงสูง หน้าตาภูมิใจสุดๆ ดูเหมือนหลังจากวันที่ผมเจอมันกับจุนซูที่ร้านกาแฟข้างล่าง ความสัมพันธ์มันก็ดูจะก้าวหน้าขึ้นมาก เห็นมันโทรคุยกับจุนซูหลายทีและ ตอนนี้จุนซูกลับไปอยู่บ้านเห็นว่าจะกลับมาอีกทีพร้อมน้องชายที่ตอนนี้ไปซัมเมอร์ที่เมกา
“หมั่นไส้มันว่ะ เราตามไปเป็นมารขัดความสุขมันดีมะมึง” ผมถามไอ้ยุน มันตอบโดยไม่ต้องคิด
“ดี”
“โหยยยยยยยยย พี่อ่า อย่าทำกับน้องอย่างเง้เด่ะ” มันว่าปากยื่นปากขาว ไม่พอกระทืบเท้ากับพื้นด้วย ไอ้ห่า เป็นปัญญาอ่อนไปละ
“ก็กูหมั่นไส้มึงอ่ะ” ผมว่า ไอ้ยูชอนทำปากเบะ หน้างอ
“อิจฉาผมอ่ะดิที่จะมีแฟน พวกพี่ก็หาแฟนดิ๊ ไม่ก็เป็นแฟนกันเองเลยไง เหมาะกันดีออก ปากหมาทั้งคู่ 5555555” ไอ้ยูชอนว่าแล้วหัวเราะ ไอ้เหี้ยยุนไวมากครับ คว้าหมอนใบเล็กที่วางอยู่บนตักปาใส่ไอ้ยูชอนทันที ด้วยความที่ห้องมันไม่ได้กว้างอะไร ไอ้ยูชอนก็ยืนอยู่ไม่ไกล แล้วไอ้ยุนโฮก็ดันปาแม่น หมอนมันเลยเข้าที่หน้าไอ้รุ่นน้องตัวดีเต็มๆ ผมหัวเราะกร๊ากใส่มัน
“สมน้ำหน้า”
“พี่ยุนโฮ ถ้าดั้งผมหัก พี่จ่ายตังค์ทำดั้งให้ผมเลยนะ” มันว่าขำๆ ก่อนจะโยนหมอนกลับคืนมาให้ผม แล้วจัดการกวาดบ้านที่ค้างไว้ต่อแป๊บนึงก็เสร็จ มันเอาไม้กวาดกับที่โกยขยะไปเก็บที่ริมประตูห้อง แล้วเดินปากยู่มากหาผม
“มึงคิดว่าทำหน้าแบบนี้แล้วน่ารักเหรอวะ” ไอ้ยุนโฮว่าใส่ ไอ้คนโดนว่าก็ทำได้แค่แยกเขี้ยวใส่
“เป็นไร” ผมถาม
“หิวอ่ะ” ยูชอนพูดพร้อมลูบท้องไปมา ผมมองนาฬิกา เออ บ่ายสองและ พวกผมกินข้าวเช้ากันไปตอนประมาณ 9 โมง วันนี้ตื่นเช้าหน่อย ทั้งไอ้ยุนโฮและไอ้ยูชอนแม่งแหกขี้ตาตื่นมาดูการ์ตูนที่มีเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ที่เค้าเอาไว้ให้เด็กมันดูอ่ะครับ ผมถามว่าทำไมต้องแหกขี้ตาตื่นมาดูด้วยวะ มึงโหลดดูเอาหรือไปซื้อแผ่นมาดูก็ได้ มันสองคนตอบพร้อมกัน ไม่ได้อารมณ์ แม่ง ทีงี้ล่ะเข้ากันได้ดีเชียว ไอ้เรื่องการ์ตูนเรื่องเกมเนี้ย ผมนี่จะบ้า เหมือนอยู่กับเด็กประถมอ่ะ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงและนะ ที่บ่นเนี่ยเพราะมันลากให้ผมตื่นมาด้วย เพราะพวกแม่งตื่นแล้วก็หิว หิวก็แดก แดกแล้วก็ขี้ แม่ง เดือดร้อนกูชะมัด บอกให้ต้มมาม่ากินก็บ่นว่าอาหารเช้าสำคัญนะ กระแดะกันขึ้นมาเชียว สุดท้ายผมก็ต้องตื่นไงครับ เลยบ่นหน่อย 555
“อื้อ กูก็หิวอ่ะ” ไอ้ยุนหันมาทำปากยู่อีกคน
“น่ารักตายห่าอ่ะ อยากจะรับประทานอะไรกันล่ะครับคุณชายทั้งสอง”
“ตามใจแม่เลยคร้าบบบบ” ไอ้ยูชอนพูดเสียงอ่อนเสียงหวานพร้อมพะเน้าพะนอบีบๆนวดๆแขนผม
“พ่อก็กินฝีมือแม่ได้ทุกอย่างแหละจ้ะ” ไอ้ยุนก็เอากับเค้าด้วย แม่ง ผมรู้สึกเลยว่าหน้าร้อนผ่าว แก้มต้องแดงแน่ๆ รู้แบบนั้นแล้วผมเลยรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟา ไม่อยากให้มันเห็นอ่ะครับว่าผมหน้าแดง อายอ่ะ
“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลยพวกมึง นั่งรอนี่แหละ เดี๋ยวกูไปทำให้กิน” ผมบอกก่อนรีบพาตัวเองหายเข้าไปในครัว หนีจากสถานการณ์อันตราย(ตรงไหน บ้าไปเอง 555)
ระหว่างทำอาหารก็จะมีเสียงไอ้ผู้ใหญ่ปัญญาอ่อนทั้งสองคนเป็นซาวน์ประกอบอยู่เป็นระยะๆ แย่งกันดูทีวีนั่นเอง ไม่มีสาระหรอกครับไอ้พวกนี้ มีผมนี่แหละที่ปกติสุดละ 555 ผมก็บ่นไปงั้นล่ะครับ จริงๆแล้วผมมีความสุขมากนะ
“ข้าวเสร็จแล้ว” ผมตะโกนบอก แป๊บเดียวก็เดินหน้าแป้นเข้ามากันล่ะครับ วันนี้ผมทำไข่เจียวหมูสับ (ใช้ไข่ห้าฟอง) ผัดคะน้าหมูสับ (อยากกินหมูกรอบแต่ว่าไม่มี) ต้มจืดวุ้นเส้น ไก่ทอด เยอะป่ะครับ กินกันแค่สามคน น้อยกว่านี้ไอ้พวกยักษ์นี่มันไม่อิ่มหรอกครับ 555
“นี่ถ้าเกิดว่าพี่แจจุงไม่อยู่ มีแค่ผมกับพี่ยุนโฮ ผมจะกินอะไรเนี้ย” ไอ้ยูชอนพูดขึ้นมาขณะกำลังนั่งลงบนเก้าอี้ ใช่ครับ มันสองคนทำกับข้าวไม่เป็น ทอดไข่ดาวก็ไหม้ ทอดไข่เจียวก็แบน ต้มไข่ก็กะเวลาไม่ถูก -_-
“ซื้อกินไง มึงนี่โง่จัง รึอยากจะแดกตีนกู” ไอ้ยุนว่าก่อนนั่งลงที่หัวโต๊ะ ส่วนผมนั่งลงตรงข้ามไอ้ยูชอน จริงๆโต๊ะกินข้าวมันนั่งได้สี่คน ก็นั่งคู่กันอ่ะครับแต่ไอ้ยุนมันชอบนั่งหัวโต๊ะ
“แหม พี่ ซื้อกินมันไม่อร่อยเหมือนพี่แจจุงทำนี่ หรือพี่ว่าไม่จริง” ยูชอนย้อนพี่มันกลับ ไอ้ยุนจิ๊จ๊ะปาก แล้วก็นั่นล่ะครับ กินไปเถียงกัน ข้าวจะติดคอตายเอา กินเสร็จก็ล้างถ้วยล้างจาน วันนี้ยุนโฮล้าง ผมกับยูชอนไปนอนอืดอยู่หน้าทีวี พอไอ้ยุนล้างเสร็จก็มาอืดด้วยกัน นั่งเคลิ้มๆสักพัก ผมก็หลับไปซะงั้น 555
หลับไปนานเหมือนกัน ตื่นมาอีกทีฟ้าเริ่มมืดแล้ว มองนาฬิกาหกโมงกว่าแล้ว รอบตัวผมไม่มีใครอยู่สักคนอ่ะครับ ทีวีก็ปิด ไฟก็ปิด เปิดไว้แต่ไฟตรงประตูทางออก ผมมองซ้ายมองขวางงๆ กำลังจะลุกไปเปิดไฟประตูห้องน้ำก็เปิดออกซะก่อน เป็นไอ้ยุนเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมา เพิ่งอาบน้ำเสร็จ
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ” ไอ้ยุนทัก “ไปล้างหน้าล้างตาไปมึง”
ผมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาให้สร่างก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน ไอ้ยุนอยู่ในสภาพบ็อกเซอร์ตัวเดียวกำลังหาเสื้อในตู้เสื้อผ้า
“ยูชอนไปไหนวะ” ผมถามพลางหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กขึ้นมาเช็ดหน้า
“ไปดูหนัง”
“อ่อ เออ” ผมพูดแค่นั้น ยังมึนๆอยู่
“เราไปดูกันบ้างป่ะ”
“ห๊ะ”
“ไปดูหนังกันป่าว”
“ดูหนัง? หนังไรอ่ะ?”
“ก็หนังไง หนังที่มันเข้าโรงอ่ะ นี่มึงตื่นยังเนี้ย” ไอ้ยุนเอานิ้วมาจิ้มหน้าผากผม ผมผงะไปข้างหลังเล็กน้อย มองหน้ามันด้วยสีหน้ายุ่งๆ
“เอออออ ตื่นแล้วเว้ยยย” ผมว่าแล้วปัดมือมันออก ก่อนจะทิ้งตัวนอนคว่ำหน้าลงบนเตียง หลับตาพริ้ม
“เอ้า ลุกดิวะ” ไอ้ยุนดึงแขนผม แต่ผมก็ยังนอนอยู่แบบนั้น มันเลยปล่อยแขนแล้วถอนหายใจ
“มึงจะนอนต่อใช่มะ”
“อื้ออออออออ” อื้อนี่ไม่ได้หมายความว่าใช่นะครับ 555 ผมครางยาวพร้อมส่ายหัวไปมา
“ไม่นอนก็ลุก ลุกกกกก” มันดึงแขนผมอีกรอบ “ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็ว”
ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพกางเกงผ้าเก่าๆกับเสื้อกล้ามโทรมๆ ถ้าไปดูหนังสภาพนี้มันคงอายอ่ะครับ อย่าว่ามันอายเลยที่ต้องเดินกับผมสภาพนี้ ผมก็อายตัวเองนะ ผมลุกไปเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขาเดรฟ ส่วนไอ้ยุนกางเกงสามสี่ส่วนอ่ะครับ ประมาณเข่า กับเสื้อโปโลไม่ใหญ่ไม่เล็ก และใส่รองเท้าแตะกันทั้งคู่ ไปห้างใกล้ๆนี่เองครับ ขี้เกียจใส่ผ้าใบ ถอดรองเท้าดูหนังเดี๋ยวเค้าเหม็นตีนเอา 555
ผมสองคนไปถึงห้างก็ขึ้นไปดูรอบหนัง ตอนนี้ทุ่มกว่าและ จองรอบสามทุ่มไป ขอกินข้าวก่อน หิวมากแทบจะกินหัวคนได้และ ไอ้ยุนอยากกินเอ็มเค ผมเองก็อยากเหมือนกัน อยากกินเป็ด ก็พากันเดินไป หน้าร้านยังมีคนรอคิวอยู่เลย ผมเดินไปจะจองคิว แต่ดันสะดุดหลังคนนึง คุ้นมากกกก กำลังจะสะกิดยุนโฮให้มันดู ไอ้คนนั้นก็หันมาให้ยลหน้าซะก่อน
“อ้าว ไอ้ยูชอน”
“อ้าว พี่” ยูชอนทักพวกผมงงๆ ผมก็งงที่เจอมัน ถึงรู้ว่ามันก็มาที่นี่ก็เหอะ แถวนี้ก็มีห้างนี้ล่ะใกล้สุดและครบครัน แต่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาเจอกันไง จุนซูหันมาเห็นพวกผมก็ยิ้มกว้างให้ ทักทายสดใสร่าเริงตามปกติ พร้อมกับแนะนำใครอีกคนที่อยู่ตรงนั้นให้พวกผมรู้จักด้วย
“ชางมินๆ นี่พี่แจจุงกับพี่ยุนโฮ อยู่ตรงข้ามห้องเรา นี่น้องชายผมครับ ชื่อชางมิน”
“หวัดดีครับ”
น้องชายจุนซูก้มหัวให้พวกผมเล็กน้อย ผมก็เออออพยักหน้ากลับไปงงๆ น้องชายจุนซูหน้านี่ไม่เหมือนจุนซูเลยครับ คนละแนว คนละพ่อคนละแม่เลยอ่ะ และผมก็คิดถูกด้วย เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ไม่ใช่น้องแท้ๆ จุนซูนี่ตัวเล็ก ขาว ตี๋ๆ ไอ้เด็กชางมินนี่สูง สูงพอๆกับไอ้ยุนเลย เด็กโข่งป่ะวะ โตกว่านี้มึงไม่เป็นเปรตเหรอเนี้ย (คือผมอิจฉา อยากสูงบ้าง 555) หน้าคมแขก ตาโต ผิวเข้ม หัวแอบหยิก ที่พูดมานี่คือหล่อนะครับ 555 หล่อแบบคมเข้ม คมบาดเลือดซิบอ่ะ
พวกผมยืนกันอยู่หน้าร้านสักพักก็ได้เข้าไป ไอ้ยูชอนไปบอกพนักงานว่าเพิ่มสองที่ โชคดีของผมกับไอ้ยุนนะไม่งั้นรอแง่กกว่าจะได้กิน ตอนเดินไปโต๊ะผมสะกิดถามไอ้ยูชอนที่เดินหน้าเซ็งๆเสียงเบา
“ไหนมึงบอกมาเดท ไหงมีไอ้เด็กชางมินนั่นมาด้วยวะ”
“จุนซูบอกน้องเพิ่งกลับมา อยากดูหนังเลยพามาด้วย แม่ง ผมโคตรเซ็งอ่ะพี่” ไอ้ยูชอนพูดด้วยสีหน้าเซ็งเหี้ยๆ ผมตบบ่ามันเบาๆ
“เอาน่า” ผมปลอบ
“แล้วมันนะกวนตีนมาก ขัดคอผมสุดๆ ตอนจุนซูเผลอแม่งมากระซิบผมบอกว่ามันรู้ว่าผมจะจีบพี่มัน” ไอ้ยูชอนเล่าอย่างใส่อารมณ์ (เสียงเบาๆ)
ผมก็ได้แต่ปลอบๆให้มันหายเซ็งล่ะครับ เดินไปถึงโต๊ะนั่งชางมินมันรีบให้พี่มันเข้าไปนั่งใน แล้วมันจะนั่งกลาง ผมเลยรีบขัด ให้มันไปนั่งฝั่งเดียวกันไอ้ยุนเพราะตัวใหญ่ นั่งกันไปสองคน ส่วนผม จุนซู ยูชอนนั่งฝั่งเดียวกัน สำเร็จครับ แต่ก่อนมันจะนั่งแม่งถามผมขึ้นมา
“อ้าว พี่ไม่อยากนั่งกับแฟนพี่เหรอ”
ไอ้เหี้ย กูเชื่อแล้วว่ามึงกวนตีน
“แฟนเหี้ยไรเพื่อนเว้ย” ผมว่า มันทำหน้าเหรอๆ แต่แบบกวนตีนว่าจริงเหรออออออ นึกออกป่ะครับ น่าให้ไอ้ยุนโบกหัวสักที เด็กเวร
ผมให้ไอ้ยูชอนไปนั่งกลาง หน้ามันเลยดูมีความสุขขึ้นมาบ้าง ส่วนไอ้ยุนตอนแรกมันก็งงๆ พอผมส่งซิกทางสายตามันก็ดูจะเข้าใจ ไม่ได้ว่าไรที่ผมโยนไอ้ชางมินไปนั่งข้างมัน พวกผมสั่งออเดอร์กับพนักงานไปแบบเยอะมากๆๆๆๆ น้องชายจุนซูแดกเก่งมากกกกกกกกกก ท้องยักษ์ท้องมารสุดๆ สั่งเป็ดจานใหญ่ไปสามจาน มันกินไปคนเดียวจานกว่า ไอ้ยุนที่ว่ากินเยอะยังต้องยอมแพ้อ่ะครับ
ระหว่างกินก็คุยกันไป บังเอิญมาก ดูหนังรอบเดียวกัน เรื่องเดียวกัน 55555 เรื่องที่เป็นหุ่นยนต์อ่ะครับ รู้กันใช่มั้ย พูดชื่อเดี๋ยวหาว่าโฆษณา 555 ไอ้ยุนเซ็งมากกกกที่เปลี่ยนนางเอก มันชอบคนเก่ามากกว่า มิเคล่าของมัน เรื่องนี้ทำให้มันสามารถคุยกับชางมินได้อย่างถูกคอครับ ชางมินมันก็ชอบ ชอบสุดๆตอนวิ่งหนีแล้วนมเด้ง เหี้ยมาก พอเข้าเรื่องนมไอ้ยูชอนนี่จมูกผึ่งๆเลย ลามกกันชิบหาย แต่ผมก็ด้วยล่ะครับ 555555 จุนซูดูไม่ค่อยนะแต่ก็เอากับเค้าด้วยเหมือนกัน หึหึ ยังไงก็ผู้ชายอ่ะครับ
กินเสร็จ จ่ายตังค์หารกัน ไอ้ชางมินออกน้อยสุด ฟังคำพูดมันนะครับ
“ความจริงพวกพี่อ่ะควรเลี้ยงผมด้วยเหอะ เพราะผมอ่ะเด็กสุด แม้หน้าผมจะแก่กว่าพี่จุนซูก็ตามที แต่ยังไงผมก็แค่เด็กม.ปลายเองนะ”
“มึงมันเด็กเปรต แดกก็เยอะสุดนะมึงอ่ะ” ไอ้ยุนด่า ขำๆนะครับ ท่าทางว่าทั้งหมดนี่คงมีแค่จุนซูล่ะครับที่ไอ้ยุนพูดดีด้วยที่สุด
สรุปมื้อนี้ชางมินคุ้มสุด แดกเกินกว่าครึ่งของทั้งโต๊ะ แต่จ่ายแค่สองร้อย (บิลมาสองพันกว่า)
กินเสร็จก็เดินพักนึง ใกล้เวลาหนังเข้าก็ไปซื้อน้ำซื้อป๊อบคอร์นและขนม ไอ้ยุนบ่นๆว่าน่าจะเอาขนมที่บ้านมาเพราะขนมโรงหนังมันขายแพง 555 ก่อนเข้าโรงก็เข้าห้องน้ำกันก่อน ขณะที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำกันสามคน ผม ยุนโฮ ชางมิน ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาทักครับ หึ มาขอเบอร์ไอ้ยุน
“โทษนะคะ พี่คนนี้ชื่อไรอ่ะคะ เพื่อนอยากได้เบอร์อ่ะ” คนขอนี่หน้าตาก็ถือว่าน่ารักนะครับ ขาวๆหมวยๆดูเรียบร้อยนะ แต่ว่ามาแบบนี้คงแค่ ‘ดู’ เรียบร้อยเฉยๆอ่ะ หึหึ
“เพื่อนคนไหนอ่ะครับ” ไอ้ยุนถามกลับ หึ ถามเพราะว่าหน้าเหียกขอมันจะไม่ให้ไงครับ
“ยืนอยู่ตรงนั้นอ่ะคะ เสื้อขาว กางเกงยีนส์ขาสั้น” น้องเค้าชี้ไป คนโดนขอเบอร์ ผม และชางมินมองตามไป ผมได้ยินไอ้ชางมิน “หึ” ทีนึง พอผมมองหน้ามัน มันยิ้มมุมปากแบบบอกไม่ถูกครับ รู้แค่ว่าดูเหี้ยมาก
“อ้า..” เสียงไอ้ยุนครับ มันครางอ้าพร้อมพยักหน้าว่ารับรู้ว่าคนไหน
“ตกลงว่าพี่ชื่ออะไรคะ ขอเบอร์ได้มั้ย หรือพี่มีพินรึป่าว” พินที่ว่าคือพินบีบีครับ รู้จักกันใช่มั้ย หึหึ ไอ้ยุนไม่มีหรอกน้อง มันใช้ไอโฟนโว้ย ผมมองไอ้เด็กที่ขอเบอร์ สีหน้าแบบไหนบอกไม่ถูก แต่ไอ้ชางมินแม่งมากระซิบ
“หึงอ่ะดิ”
ไอ้ เด็ก เวร
ไอ้ยุนยังไม่ทันตอบเด็กคนนั้น ยูชอนกับจุนซูก็ออกมาจากห้องน้ำ ไอ้ยูชอนมองน้องที่ยืนรอเบอร์ไอ้ยุนงงๆ
“ใครอ่ะพี่”
“น้องเค้ามาขอเบอร์ไอ้ยุนมัน” ผมตอบ
“คนมันหล่อก็เงี้ยะ” ไอ้ยุนต่อ
ทุกคนทำเสียง “เหอะ” ออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย จุนซูยังทำอ่ะครับ 555
“ไรวะ อิจฉาอ่ะดิ” ไอ้ยุนว่า
“พี่จะให้ก็รีบให้เหอะว่ะ หนังจะเข้าละนะ” ไอ้ชางมินบอกอย่างรำคาญ มึงแน่จริงๆ นี่เจอกันวันแรกนะเนี้ย
“ให้ดีป่ะ” มันหันมาถามผม ลีลานะมึง
“เบอร์มึงไม่ใช่เบอร์กู อยากให้ก็ให้ดิว่ะ” ผมตอบ ในใจนี่อยากตอบ ไม่ดีโว้ยไอ้ควาย
ไอ้ยุนมองคนขออีกรอบ น้องเค้าก็มองมาทางพวกผมเหมือนกัน เค้ายิ้มมาให้ไอ้ยุน หน้าตาเชิญชวนสุดๆอ่ะ ไอ้ยุนกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ ผมกะว่าให้แน่นอน แต่เดาผิดแฮะ
“โทษทีนะ พี่ชอบผู้หญิงเรียบร้อยอ่ะ”
“ตึ่งงง” เสียงไอ้ชางมิน เหี้ยมาก แค่คำตอบไอ้ยุนก็ทำน้องหน้าแหกละมันยังมาทำเสียงใส่อีก แต่ผมก็หัวเราะนะครับ ขำมัน น้องเค้าได้แต่ค่ะๆแล้วเดินกลับไปที่กลุ่ม น้องคนที่ขอหน้าเสีย ไม่หันมามองพวกผมอีกเลย
เหตุการณ์นั้นจบไปพวกผมก็พากันเข้าโรงไปดูหนัง สามคนนั้นนั่งแถวหลังผมพอดี ไอ้ชางมินเด็กเปรตยกตีนสอดมาวางที่วางแขนผม เลวมาก แต่ก็ปล่อยให้มันวางละครับ ผมเองก็ไปยันเบาะหน้าเหมือนกัน แต่ว่าเป็นเบาะว่างนะ
หนังหนุกดีครับ ผมชอบมาตั้งแต่สองภาคแรกแล้วล่ะเรื่องนี้ อย่าหาสาระจากมันนะครับ มันก็หนังหุ่นยนต์เน้นที่ซีจี ไม่ได้มาเน้นสาระอะไรหรอกครับ อยากได้สาระไปดูสารคดีเอาละกัน 555 คือผมชอบอ่ะครับ ว่าง่ายๆ
ออกมาจากโรงไอ้เด็กชางมินก็ตรงดิ่งหาไอ้ยุนทันที เรื่องไร เรื่องนางเอกใหม่ วิจารณ์กันเข้าไป คนเก่าสวยกว่าจริงแต่คนนี้ก็ดีนะครับ แต่คนเก่าก็สวยกว่าน่ะแหละ เอ็กซ์กว่าเยอะ หึหึ
ขณะที่ชางมินกำลังเมามันส์กับเพื่อนซี้ผม ยูชอนก็รีบปาดมากระซิบกระซาบผมทันที
“พี่แจจุง ช่วยผมหน่อยดิ”
“เรื่อง?”
“พี่เอาไอ้เด็กเหี้ยนั่นกลับไปด้วยได้ป่ะ ผมจะได้กลับกับจุนซูสองคน นะนะนะนะ” ไอ้ยูชอนเขย่าแขนอ้อนวอน ทำเอาจุนซูที่เดินอีกข้างนึงของมันมองงงๆ
“อ่าว สองคนนั้นไม่กลับบ้านเหรอ ให้กูไปส่งถึงบ้านไม่เอานะโว้ย” ผมรีบออกตัว เพราะขี้เกียจ อยากกลับห้องไปนอน (ได้ข่าวว่าเพิ่งตื่นเมื่อเย็น)
“ไม่กลับพี่ กลับห้อง นะนะนะ พี่ลากมันไปกับพี่นะ” ไอ้ยูชอนเซ้าซี้ ผมเลยตกลงไป
พวกเราเดินไปจนถึงลิฟต์เพื่อไปยังลานจอดรถ ไอ้ยุนก็เปิดประเด็นให้(โดยไม่ได้ตั้งใจ)
“นี่กลับกันไงวะ ยูชอนมึงเอารถมาใช่ป่ะ”
“เอามาพี่”
“ชางมิน มากับพวกกูป่าว กลับคอนโดนี่” ผมทำเป็นถาม ชางมินมองผมอย่างสงสัย ก่อนมองไปที่ไอ้ยูชอนกับพี่ชาย
“เออ มาดิ” ไอ้ยุนชวน สงสัยมันติดลม จะเม้าท์ต่อ
“แล้วพี่จุนซูอ่ะ” มันถาม ผมจิ๊ปากเบาๆ
“จุนซูก็กลับคันยูชอนไง ดึกแล้วให้มันขับคนเดียวอันตราย” แต่ขับไปเที่ยวผับอ่ะได้นะ 55555
“รุ่นน้องกูไม่ทำไรพี่ชายมึงหรอกน่า หวงพี่เหรอวะ จุนซูไม่ใช่ผู้หญิงนะเว้ย” เป็นไอ้ยุนที่พูดครับ ชางมินยังคงทำหน้าครุ่นคิด
“ฮะๆๆๆ ชางมินนี่นายหวงพี่จริงๆเหรอ ดูทำหน้าเข้า” จุนซูมองลูกพี่ลูกน้องตัวเองแล้วหัวเราะออกมา นี่ก็ท่าทางจะไม่รู้ตัวอะไรเลย 555
ชางมินยู่หน้าแต่สุดท้ายก็ตกลงกลับคันผม ไอ้ยูชอนยิ้มหน้าบานเลยครับ ก่อนจะแยกกันผมและไอ้ยุนตบไหล่มันเป็นเชิงรู้กัน มันยกมือไหว้พวกผมผงกๆแล้วแยกตัวไป ขากลับผมขับเองครับ ปล่อยให้ไอ้สูงสองคนคุยกันไป คุยไปคุยมาไปหนังโป๊ละครับ ไอ้ยุนเหมือนเจอขุมทรัพย์อ่ะเพราะชางมินแม่งเป็นนักสะสมหนังโป๊ มันโหลดมาแบบชัดแจ่มมีเป็นคอเลคชั่นขอให้บอกว่าจะเอานางเอกเอวีคนไหนหรือเรื่องแนวไหน แม่ง สุดๆจริงๆไอ้เด็กนี่
ฟังมันสองคนคุยกันก็สนุกดีนะครับ ชางมินมันไม่ได้แย่ไรหรอกนะครับ ถึงมันจะปากหมาก็เถอะ
ท่าทางเพื่อนใหม่คนนี้จะทำให้ผมฮาและปวดหัวไม่น้อย
เสียงไอ้ยูชอนร้องเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะกวาดบ้านทำเอาผมที่กำลังนั่งเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีเงยหน้าขึ้นมอง มันจะอารมณ์ดีอะไรของมันนักหนาวะ ดูเหมือนไอ้ยุนที่เพิ่งออกมาจากส้วมก็จะสงสัยเหมือนกัน มันขมวดคิ้วมองไอ้ยูชอนที่กวาดบ้านไปร้องเพลงไปและยังขยับตัวแดนซ์เบาๆไปด้วย
"มันเป็นไรของมันวะ ลัลล้ามาตั้งแต่เช้าละ" ยุนโฮถามขณะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆผม
"ไม่รู้ว่ะ ถูกหวยมั้ง 55" ผมตอบขำๆ ไอ้ยุนหัวเราะพร้อมผลักหัวผมเบาๆ
"มึงอยากรู้มึงก็ถามมันดิ" ผมบอก ไอ้ยุนมองหน้าผมแล้วถาม
"แล้วมึงไม่อยากรู้รึไง"
"อยาก เลยให้มึงถามไง"
"555 เชี่ยนี่" ไอ้ยุนว่าผมขำๆก่อนจะเลิกสนใจยูชอนมากดรีโมตดูทีวีแทน แต่แค่เพียงไม่กี่วิเท่านั้นเพราะไอ้รุ่นน้องผมมันเปลี่ยนเพลงบรรเลงไม่พอ มันยังหมุนตัวสองสามรอบอย่างกับกำลังเต้นรำอยู่ แถมมันยังเอาไม้กวาดที่มันถือขึ้นมาทำเป็นไมโครโฟน เอ่อ หรือมันบ้าไปแล้ววะเนี่ย
".....รักนะคะคนดีของฉัน จะวันไหนก็รักเพียงเธอ และจะบอกว่ารักเธอที่สุด ใจดวงนี้ของฉันหยุดที่เธอ~"
“ไอ้ยูชอน มึงแดกยาบ้าเข้าไปรึไงวะ” ไอ้ยุนถามออกมาจนได้ครับ มันและผมมองไปยังทิศทางเดียวกัน ไอ้ยูชอนพอถูกทักก็ชะงักหยุดบรรเลงแล้วหันมามองผมสองคนหน้างงงวยเล็กน้อย ก่อนจะจิ๊ปาก
“แดกยาบ้าไรเล่าพี่ คนกำลังมีความสุข วุ้ยยยยยย”
“เป็นเหี้ยไรมีความสุข” ผมถาม หมั่นไส้หน้ามันมากอ่ะครับ มันทำหน้าแบบกริ่มมาก
“อินเลิฟครับพี่ เข้าใจมะ อินเลิฟฟฟฟ มีความรักอ่ะ” มันตอบพร้อมย้อนกลับกวนๆ ไอ้ยุนทำเสียงหึก่อนย้อนกลับ
“รักเขาข้างเดียวอ่ะนะ”
“5555555555555555555555555555” ผมหัวเราะออกมาเสียงดังทันทีที่ไอ้ยุนกวนตีนจบ ไอ้ยูชอนนี่ถ้าทำได้คงเอาไม้กวาดยัดปากหมาๆของพี่มันละครับ
“โห่ ไรพี่ ไม่ข้างเดียวหรอก คืนนี้ผมมีเดทนะจะบอกให้” ยูชอนทำหน้าเย้ยๆ ไอ้เหี้ยยุนกับผมเบะปากพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
“กับใคร จุนซูอ่ะเหรอ” ผมถาม อยากรู้ 555
“อ๊ะแน่น๊อนนนนนน” ไอ้ยูชอนตอบเสียงสูง หน้าตาภูมิใจสุดๆ ดูเหมือนหลังจากวันที่ผมเจอมันกับจุนซูที่ร้านกาแฟข้างล่าง ความสัมพันธ์มันก็ดูจะก้าวหน้าขึ้นมาก เห็นมันโทรคุยกับจุนซูหลายทีและ ตอนนี้จุนซูกลับไปอยู่บ้านเห็นว่าจะกลับมาอีกทีพร้อมน้องชายที่ตอนนี้ไปซัมเมอร์ที่เมกา
“หมั่นไส้มันว่ะ เราตามไปเป็นมารขัดความสุขมันดีมะมึง” ผมถามไอ้ยุน มันตอบโดยไม่ต้องคิด
“ดี”
“โหยยยยยยยยย พี่อ่า อย่าทำกับน้องอย่างเง้เด่ะ” มันว่าปากยื่นปากขาว ไม่พอกระทืบเท้ากับพื้นด้วย ไอ้ห่า เป็นปัญญาอ่อนไปละ
“ก็กูหมั่นไส้มึงอ่ะ” ผมว่า ไอ้ยูชอนทำปากเบะ หน้างอ
“อิจฉาผมอ่ะดิที่จะมีแฟน พวกพี่ก็หาแฟนดิ๊ ไม่ก็เป็นแฟนกันเองเลยไง เหมาะกันดีออก ปากหมาทั้งคู่ 5555555” ไอ้ยูชอนว่าแล้วหัวเราะ ไอ้เหี้ยยุนไวมากครับ คว้าหมอนใบเล็กที่วางอยู่บนตักปาใส่ไอ้ยูชอนทันที ด้วยความที่ห้องมันไม่ได้กว้างอะไร ไอ้ยูชอนก็ยืนอยู่ไม่ไกล แล้วไอ้ยุนโฮก็ดันปาแม่น หมอนมันเลยเข้าที่หน้าไอ้รุ่นน้องตัวดีเต็มๆ ผมหัวเราะกร๊ากใส่มัน
“สมน้ำหน้า”
“พี่ยุนโฮ ถ้าดั้งผมหัก พี่จ่ายตังค์ทำดั้งให้ผมเลยนะ” มันว่าขำๆ ก่อนจะโยนหมอนกลับคืนมาให้ผม แล้วจัดการกวาดบ้านที่ค้างไว้ต่อแป๊บนึงก็เสร็จ มันเอาไม้กวาดกับที่โกยขยะไปเก็บที่ริมประตูห้อง แล้วเดินปากยู่มากหาผม
“มึงคิดว่าทำหน้าแบบนี้แล้วน่ารักเหรอวะ” ไอ้ยุนโฮว่าใส่ ไอ้คนโดนว่าก็ทำได้แค่แยกเขี้ยวใส่
“เป็นไร” ผมถาม
“หิวอ่ะ” ยูชอนพูดพร้อมลูบท้องไปมา ผมมองนาฬิกา เออ บ่ายสองและ พวกผมกินข้าวเช้ากันไปตอนประมาณ 9 โมง วันนี้ตื่นเช้าหน่อย ทั้งไอ้ยุนโฮและไอ้ยูชอนแม่งแหกขี้ตาตื่นมาดูการ์ตูนที่มีเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ที่เค้าเอาไว้ให้เด็กมันดูอ่ะครับ ผมถามว่าทำไมต้องแหกขี้ตาตื่นมาดูด้วยวะ มึงโหลดดูเอาหรือไปซื้อแผ่นมาดูก็ได้ มันสองคนตอบพร้อมกัน ไม่ได้อารมณ์ แม่ง ทีงี้ล่ะเข้ากันได้ดีเชียว ไอ้เรื่องการ์ตูนเรื่องเกมเนี้ย ผมนี่จะบ้า เหมือนอยู่กับเด็กประถมอ่ะ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงและนะ ที่บ่นเนี่ยเพราะมันลากให้ผมตื่นมาด้วย เพราะพวกแม่งตื่นแล้วก็หิว หิวก็แดก แดกแล้วก็ขี้ แม่ง เดือดร้อนกูชะมัด บอกให้ต้มมาม่ากินก็บ่นว่าอาหารเช้าสำคัญนะ กระแดะกันขึ้นมาเชียว สุดท้ายผมก็ต้องตื่นไงครับ เลยบ่นหน่อย 555
“อื้อ กูก็หิวอ่ะ” ไอ้ยุนหันมาทำปากยู่อีกคน
“น่ารักตายห่าอ่ะ อยากจะรับประทานอะไรกันล่ะครับคุณชายทั้งสอง”
“ตามใจแม่เลยคร้าบบบบ” ไอ้ยูชอนพูดเสียงอ่อนเสียงหวานพร้อมพะเน้าพะนอบีบๆนวดๆแขนผม
“พ่อก็กินฝีมือแม่ได้ทุกอย่างแหละจ้ะ” ไอ้ยุนก็เอากับเค้าด้วย แม่ง ผมรู้สึกเลยว่าหน้าร้อนผ่าว แก้มต้องแดงแน่ๆ รู้แบบนั้นแล้วผมเลยรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟา ไม่อยากให้มันเห็นอ่ะครับว่าผมหน้าแดง อายอ่ะ
“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลยพวกมึง นั่งรอนี่แหละ เดี๋ยวกูไปทำให้กิน” ผมบอกก่อนรีบพาตัวเองหายเข้าไปในครัว หนีจากสถานการณ์อันตราย(ตรงไหน บ้าไปเอง 555)
ระหว่างทำอาหารก็จะมีเสียงไอ้ผู้ใหญ่ปัญญาอ่อนทั้งสองคนเป็นซาวน์ประกอบอยู่เป็นระยะๆ แย่งกันดูทีวีนั่นเอง ไม่มีสาระหรอกครับไอ้พวกนี้ มีผมนี่แหละที่ปกติสุดละ 555 ผมก็บ่นไปงั้นล่ะครับ จริงๆแล้วผมมีความสุขมากนะ
“ข้าวเสร็จแล้ว” ผมตะโกนบอก แป๊บเดียวก็เดินหน้าแป้นเข้ามากันล่ะครับ วันนี้ผมทำไข่เจียวหมูสับ (ใช้ไข่ห้าฟอง) ผัดคะน้าหมูสับ (อยากกินหมูกรอบแต่ว่าไม่มี) ต้มจืดวุ้นเส้น ไก่ทอด เยอะป่ะครับ กินกันแค่สามคน น้อยกว่านี้ไอ้พวกยักษ์นี่มันไม่อิ่มหรอกครับ 555
“นี่ถ้าเกิดว่าพี่แจจุงไม่อยู่ มีแค่ผมกับพี่ยุนโฮ ผมจะกินอะไรเนี้ย” ไอ้ยูชอนพูดขึ้นมาขณะกำลังนั่งลงบนเก้าอี้ ใช่ครับ มันสองคนทำกับข้าวไม่เป็น ทอดไข่ดาวก็ไหม้ ทอดไข่เจียวก็แบน ต้มไข่ก็กะเวลาไม่ถูก -_-
“ซื้อกินไง มึงนี่โง่จัง รึอยากจะแดกตีนกู” ไอ้ยุนว่าก่อนนั่งลงที่หัวโต๊ะ ส่วนผมนั่งลงตรงข้ามไอ้ยูชอน จริงๆโต๊ะกินข้าวมันนั่งได้สี่คน ก็นั่งคู่กันอ่ะครับแต่ไอ้ยุนมันชอบนั่งหัวโต๊ะ
“แหม พี่ ซื้อกินมันไม่อร่อยเหมือนพี่แจจุงทำนี่ หรือพี่ว่าไม่จริง” ยูชอนย้อนพี่มันกลับ ไอ้ยุนจิ๊จ๊ะปาก แล้วก็นั่นล่ะครับ กินไปเถียงกัน ข้าวจะติดคอตายเอา กินเสร็จก็ล้างถ้วยล้างจาน วันนี้ยุนโฮล้าง ผมกับยูชอนไปนอนอืดอยู่หน้าทีวี พอไอ้ยุนล้างเสร็จก็มาอืดด้วยกัน นั่งเคลิ้มๆสักพัก ผมก็หลับไปซะงั้น 555
หลับไปนานเหมือนกัน ตื่นมาอีกทีฟ้าเริ่มมืดแล้ว มองนาฬิกาหกโมงกว่าแล้ว รอบตัวผมไม่มีใครอยู่สักคนอ่ะครับ ทีวีก็ปิด ไฟก็ปิด เปิดไว้แต่ไฟตรงประตูทางออก ผมมองซ้ายมองขวางงๆ กำลังจะลุกไปเปิดไฟประตูห้องน้ำก็เปิดออกซะก่อน เป็นไอ้ยุนเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมา เพิ่งอาบน้ำเสร็จ
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ” ไอ้ยุนทัก “ไปล้างหน้าล้างตาไปมึง”
ผมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาให้สร่างก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน ไอ้ยุนอยู่ในสภาพบ็อกเซอร์ตัวเดียวกำลังหาเสื้อในตู้เสื้อผ้า
“ยูชอนไปไหนวะ” ผมถามพลางหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กขึ้นมาเช็ดหน้า
“ไปดูหนัง”
“อ่อ เออ” ผมพูดแค่นั้น ยังมึนๆอยู่
“เราไปดูกันบ้างป่ะ”
“ห๊ะ”
“ไปดูหนังกันป่าว”
“ดูหนัง? หนังไรอ่ะ?”
“ก็หนังไง หนังที่มันเข้าโรงอ่ะ นี่มึงตื่นยังเนี้ย” ไอ้ยุนเอานิ้วมาจิ้มหน้าผากผม ผมผงะไปข้างหลังเล็กน้อย มองหน้ามันด้วยสีหน้ายุ่งๆ
“เอออออ ตื่นแล้วเว้ยยย” ผมว่าแล้วปัดมือมันออก ก่อนจะทิ้งตัวนอนคว่ำหน้าลงบนเตียง หลับตาพริ้ม
“เอ้า ลุกดิวะ” ไอ้ยุนดึงแขนผม แต่ผมก็ยังนอนอยู่แบบนั้น มันเลยปล่อยแขนแล้วถอนหายใจ
“มึงจะนอนต่อใช่มะ”
“อื้ออออออออ” อื้อนี่ไม่ได้หมายความว่าใช่นะครับ 555 ผมครางยาวพร้อมส่ายหัวไปมา
“ไม่นอนก็ลุก ลุกกกกก” มันดึงแขนผมอีกรอบ “ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็ว”
ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพกางเกงผ้าเก่าๆกับเสื้อกล้ามโทรมๆ ถ้าไปดูหนังสภาพนี้มันคงอายอ่ะครับ อย่าว่ามันอายเลยที่ต้องเดินกับผมสภาพนี้ ผมก็อายตัวเองนะ ผมลุกไปเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขาเดรฟ ส่วนไอ้ยุนกางเกงสามสี่ส่วนอ่ะครับ ประมาณเข่า กับเสื้อโปโลไม่ใหญ่ไม่เล็ก และใส่รองเท้าแตะกันทั้งคู่ ไปห้างใกล้ๆนี่เองครับ ขี้เกียจใส่ผ้าใบ ถอดรองเท้าดูหนังเดี๋ยวเค้าเหม็นตีนเอา 555
ผมสองคนไปถึงห้างก็ขึ้นไปดูรอบหนัง ตอนนี้ทุ่มกว่าและ จองรอบสามทุ่มไป ขอกินข้าวก่อน หิวมากแทบจะกินหัวคนได้และ ไอ้ยุนอยากกินเอ็มเค ผมเองก็อยากเหมือนกัน อยากกินเป็ด ก็พากันเดินไป หน้าร้านยังมีคนรอคิวอยู่เลย ผมเดินไปจะจองคิว แต่ดันสะดุดหลังคนนึง คุ้นมากกกก กำลังจะสะกิดยุนโฮให้มันดู ไอ้คนนั้นก็หันมาให้ยลหน้าซะก่อน
“อ้าว ไอ้ยูชอน”
“อ้าว พี่” ยูชอนทักพวกผมงงๆ ผมก็งงที่เจอมัน ถึงรู้ว่ามันก็มาที่นี่ก็เหอะ แถวนี้ก็มีห้างนี้ล่ะใกล้สุดและครบครัน แต่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาเจอกันไง จุนซูหันมาเห็นพวกผมก็ยิ้มกว้างให้ ทักทายสดใสร่าเริงตามปกติ พร้อมกับแนะนำใครอีกคนที่อยู่ตรงนั้นให้พวกผมรู้จักด้วย
“ชางมินๆ นี่พี่แจจุงกับพี่ยุนโฮ อยู่ตรงข้ามห้องเรา นี่น้องชายผมครับ ชื่อชางมิน”
“หวัดดีครับ”
น้องชายจุนซูก้มหัวให้พวกผมเล็กน้อย ผมก็เออออพยักหน้ากลับไปงงๆ น้องชายจุนซูหน้านี่ไม่เหมือนจุนซูเลยครับ คนละแนว คนละพ่อคนละแม่เลยอ่ะ และผมก็คิดถูกด้วย เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ไม่ใช่น้องแท้ๆ จุนซูนี่ตัวเล็ก ขาว ตี๋ๆ ไอ้เด็กชางมินนี่สูง สูงพอๆกับไอ้ยุนเลย เด็กโข่งป่ะวะ โตกว่านี้มึงไม่เป็นเปรตเหรอเนี้ย (คือผมอิจฉา อยากสูงบ้าง 555) หน้าคมแขก ตาโต ผิวเข้ม หัวแอบหยิก ที่พูดมานี่คือหล่อนะครับ 555 หล่อแบบคมเข้ม คมบาดเลือดซิบอ่ะ
พวกผมยืนกันอยู่หน้าร้านสักพักก็ได้เข้าไป ไอ้ยูชอนไปบอกพนักงานว่าเพิ่มสองที่ โชคดีของผมกับไอ้ยุนนะไม่งั้นรอแง่กกว่าจะได้กิน ตอนเดินไปโต๊ะผมสะกิดถามไอ้ยูชอนที่เดินหน้าเซ็งๆเสียงเบา
“ไหนมึงบอกมาเดท ไหงมีไอ้เด็กชางมินนั่นมาด้วยวะ”
“จุนซูบอกน้องเพิ่งกลับมา อยากดูหนังเลยพามาด้วย แม่ง ผมโคตรเซ็งอ่ะพี่” ไอ้ยูชอนพูดด้วยสีหน้าเซ็งเหี้ยๆ ผมตบบ่ามันเบาๆ
“เอาน่า” ผมปลอบ
“แล้วมันนะกวนตีนมาก ขัดคอผมสุดๆ ตอนจุนซูเผลอแม่งมากระซิบผมบอกว่ามันรู้ว่าผมจะจีบพี่มัน” ไอ้ยูชอนเล่าอย่างใส่อารมณ์ (เสียงเบาๆ)
ผมก็ได้แต่ปลอบๆให้มันหายเซ็งล่ะครับ เดินไปถึงโต๊ะนั่งชางมินมันรีบให้พี่มันเข้าไปนั่งใน แล้วมันจะนั่งกลาง ผมเลยรีบขัด ให้มันไปนั่งฝั่งเดียวกันไอ้ยุนเพราะตัวใหญ่ นั่งกันไปสองคน ส่วนผม จุนซู ยูชอนนั่งฝั่งเดียวกัน สำเร็จครับ แต่ก่อนมันจะนั่งแม่งถามผมขึ้นมา
“อ้าว พี่ไม่อยากนั่งกับแฟนพี่เหรอ”
ไอ้เหี้ย กูเชื่อแล้วว่ามึงกวนตีน
“แฟนเหี้ยไรเพื่อนเว้ย” ผมว่า มันทำหน้าเหรอๆ แต่แบบกวนตีนว่าจริงเหรออออออ นึกออกป่ะครับ น่าให้ไอ้ยุนโบกหัวสักที เด็กเวร
ผมให้ไอ้ยูชอนไปนั่งกลาง หน้ามันเลยดูมีความสุขขึ้นมาบ้าง ส่วนไอ้ยุนตอนแรกมันก็งงๆ พอผมส่งซิกทางสายตามันก็ดูจะเข้าใจ ไม่ได้ว่าไรที่ผมโยนไอ้ชางมินไปนั่งข้างมัน พวกผมสั่งออเดอร์กับพนักงานไปแบบเยอะมากๆๆๆๆ น้องชายจุนซูแดกเก่งมากกกกกกกกกก ท้องยักษ์ท้องมารสุดๆ สั่งเป็ดจานใหญ่ไปสามจาน มันกินไปคนเดียวจานกว่า ไอ้ยุนที่ว่ากินเยอะยังต้องยอมแพ้อ่ะครับ
ระหว่างกินก็คุยกันไป บังเอิญมาก ดูหนังรอบเดียวกัน เรื่องเดียวกัน 55555 เรื่องที่เป็นหุ่นยนต์อ่ะครับ รู้กันใช่มั้ย พูดชื่อเดี๋ยวหาว่าโฆษณา 555 ไอ้ยุนเซ็งมากกกกที่เปลี่ยนนางเอก มันชอบคนเก่ามากกว่า มิเคล่าของมัน เรื่องนี้ทำให้มันสามารถคุยกับชางมินได้อย่างถูกคอครับ ชางมินมันก็ชอบ ชอบสุดๆตอนวิ่งหนีแล้วนมเด้ง เหี้ยมาก พอเข้าเรื่องนมไอ้ยูชอนนี่จมูกผึ่งๆเลย ลามกกันชิบหาย แต่ผมก็ด้วยล่ะครับ 555555 จุนซูดูไม่ค่อยนะแต่ก็เอากับเค้าด้วยเหมือนกัน หึหึ ยังไงก็ผู้ชายอ่ะครับ
กินเสร็จ จ่ายตังค์หารกัน ไอ้ชางมินออกน้อยสุด ฟังคำพูดมันนะครับ
“ความจริงพวกพี่อ่ะควรเลี้ยงผมด้วยเหอะ เพราะผมอ่ะเด็กสุด แม้หน้าผมจะแก่กว่าพี่จุนซูก็ตามที แต่ยังไงผมก็แค่เด็กม.ปลายเองนะ”
“มึงมันเด็กเปรต แดกก็เยอะสุดนะมึงอ่ะ” ไอ้ยุนด่า ขำๆนะครับ ท่าทางว่าทั้งหมดนี่คงมีแค่จุนซูล่ะครับที่ไอ้ยุนพูดดีด้วยที่สุด
สรุปมื้อนี้ชางมินคุ้มสุด แดกเกินกว่าครึ่งของทั้งโต๊ะ แต่จ่ายแค่สองร้อย (บิลมาสองพันกว่า)
กินเสร็จก็เดินพักนึง ใกล้เวลาหนังเข้าก็ไปซื้อน้ำซื้อป๊อบคอร์นและขนม ไอ้ยุนบ่นๆว่าน่าจะเอาขนมที่บ้านมาเพราะขนมโรงหนังมันขายแพง 555 ก่อนเข้าโรงก็เข้าห้องน้ำกันก่อน ขณะที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำกันสามคน ผม ยุนโฮ ชางมิน ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาทักครับ หึ มาขอเบอร์ไอ้ยุน
“โทษนะคะ พี่คนนี้ชื่อไรอ่ะคะ เพื่อนอยากได้เบอร์อ่ะ” คนขอนี่หน้าตาก็ถือว่าน่ารักนะครับ ขาวๆหมวยๆดูเรียบร้อยนะ แต่ว่ามาแบบนี้คงแค่ ‘ดู’ เรียบร้อยเฉยๆอ่ะ หึหึ
“เพื่อนคนไหนอ่ะครับ” ไอ้ยุนถามกลับ หึ ถามเพราะว่าหน้าเหียกขอมันจะไม่ให้ไงครับ
“ยืนอยู่ตรงนั้นอ่ะคะ เสื้อขาว กางเกงยีนส์ขาสั้น” น้องเค้าชี้ไป คนโดนขอเบอร์ ผม และชางมินมองตามไป ผมได้ยินไอ้ชางมิน “หึ” ทีนึง พอผมมองหน้ามัน มันยิ้มมุมปากแบบบอกไม่ถูกครับ รู้แค่ว่าดูเหี้ยมาก
“อ้า..” เสียงไอ้ยุนครับ มันครางอ้าพร้อมพยักหน้าว่ารับรู้ว่าคนไหน
“ตกลงว่าพี่ชื่ออะไรคะ ขอเบอร์ได้มั้ย หรือพี่มีพินรึป่าว” พินที่ว่าคือพินบีบีครับ รู้จักกันใช่มั้ย หึหึ ไอ้ยุนไม่มีหรอกน้อง มันใช้ไอโฟนโว้ย ผมมองไอ้เด็กที่ขอเบอร์ สีหน้าแบบไหนบอกไม่ถูก แต่ไอ้ชางมินแม่งมากระซิบ
“หึงอ่ะดิ”
ไอ้ เด็ก เวร
ไอ้ยุนยังไม่ทันตอบเด็กคนนั้น ยูชอนกับจุนซูก็ออกมาจากห้องน้ำ ไอ้ยูชอนมองน้องที่ยืนรอเบอร์ไอ้ยุนงงๆ
“ใครอ่ะพี่”
“น้องเค้ามาขอเบอร์ไอ้ยุนมัน” ผมตอบ
“คนมันหล่อก็เงี้ยะ” ไอ้ยุนต่อ
ทุกคนทำเสียง “เหอะ” ออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย จุนซูยังทำอ่ะครับ 555
“ไรวะ อิจฉาอ่ะดิ” ไอ้ยุนว่า
“พี่จะให้ก็รีบให้เหอะว่ะ หนังจะเข้าละนะ” ไอ้ชางมินบอกอย่างรำคาญ มึงแน่จริงๆ นี่เจอกันวันแรกนะเนี้ย
“ให้ดีป่ะ” มันหันมาถามผม ลีลานะมึง
“เบอร์มึงไม่ใช่เบอร์กู อยากให้ก็ให้ดิว่ะ” ผมตอบ ในใจนี่อยากตอบ ไม่ดีโว้ยไอ้ควาย
ไอ้ยุนมองคนขออีกรอบ น้องเค้าก็มองมาทางพวกผมเหมือนกัน เค้ายิ้มมาให้ไอ้ยุน หน้าตาเชิญชวนสุดๆอ่ะ ไอ้ยุนกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ ผมกะว่าให้แน่นอน แต่เดาผิดแฮะ
“โทษทีนะ พี่ชอบผู้หญิงเรียบร้อยอ่ะ”
“ตึ่งงง” เสียงไอ้ชางมิน เหี้ยมาก แค่คำตอบไอ้ยุนก็ทำน้องหน้าแหกละมันยังมาทำเสียงใส่อีก แต่ผมก็หัวเราะนะครับ ขำมัน น้องเค้าได้แต่ค่ะๆแล้วเดินกลับไปที่กลุ่ม น้องคนที่ขอหน้าเสีย ไม่หันมามองพวกผมอีกเลย
เหตุการณ์นั้นจบไปพวกผมก็พากันเข้าโรงไปดูหนัง สามคนนั้นนั่งแถวหลังผมพอดี ไอ้ชางมินเด็กเปรตยกตีนสอดมาวางที่วางแขนผม เลวมาก แต่ก็ปล่อยให้มันวางละครับ ผมเองก็ไปยันเบาะหน้าเหมือนกัน แต่ว่าเป็นเบาะว่างนะ
หนังหนุกดีครับ ผมชอบมาตั้งแต่สองภาคแรกแล้วล่ะเรื่องนี้ อย่าหาสาระจากมันนะครับ มันก็หนังหุ่นยนต์เน้นที่ซีจี ไม่ได้มาเน้นสาระอะไรหรอกครับ อยากได้สาระไปดูสารคดีเอาละกัน 555 คือผมชอบอ่ะครับ ว่าง่ายๆ
ออกมาจากโรงไอ้เด็กชางมินก็ตรงดิ่งหาไอ้ยุนทันที เรื่องไร เรื่องนางเอกใหม่ วิจารณ์กันเข้าไป คนเก่าสวยกว่าจริงแต่คนนี้ก็ดีนะครับ แต่คนเก่าก็สวยกว่าน่ะแหละ เอ็กซ์กว่าเยอะ หึหึ
ขณะที่ชางมินกำลังเมามันส์กับเพื่อนซี้ผม ยูชอนก็รีบปาดมากระซิบกระซาบผมทันที
“พี่แจจุง ช่วยผมหน่อยดิ”
“เรื่อง?”
“พี่เอาไอ้เด็กเหี้ยนั่นกลับไปด้วยได้ป่ะ ผมจะได้กลับกับจุนซูสองคน นะนะนะนะ” ไอ้ยูชอนเขย่าแขนอ้อนวอน ทำเอาจุนซูที่เดินอีกข้างนึงของมันมองงงๆ
“อ่าว สองคนนั้นไม่กลับบ้านเหรอ ให้กูไปส่งถึงบ้านไม่เอานะโว้ย” ผมรีบออกตัว เพราะขี้เกียจ อยากกลับห้องไปนอน (ได้ข่าวว่าเพิ่งตื่นเมื่อเย็น)
“ไม่กลับพี่ กลับห้อง นะนะนะ พี่ลากมันไปกับพี่นะ” ไอ้ยูชอนเซ้าซี้ ผมเลยตกลงไป
พวกเราเดินไปจนถึงลิฟต์เพื่อไปยังลานจอดรถ ไอ้ยุนก็เปิดประเด็นให้(โดยไม่ได้ตั้งใจ)
“นี่กลับกันไงวะ ยูชอนมึงเอารถมาใช่ป่ะ”
“เอามาพี่”
“ชางมิน มากับพวกกูป่าว กลับคอนโดนี่” ผมทำเป็นถาม ชางมินมองผมอย่างสงสัย ก่อนมองไปที่ไอ้ยูชอนกับพี่ชาย
“เออ มาดิ” ไอ้ยุนชวน สงสัยมันติดลม จะเม้าท์ต่อ
“แล้วพี่จุนซูอ่ะ” มันถาม ผมจิ๊ปากเบาๆ
“จุนซูก็กลับคันยูชอนไง ดึกแล้วให้มันขับคนเดียวอันตราย” แต่ขับไปเที่ยวผับอ่ะได้นะ 55555
“รุ่นน้องกูไม่ทำไรพี่ชายมึงหรอกน่า หวงพี่เหรอวะ จุนซูไม่ใช่ผู้หญิงนะเว้ย” เป็นไอ้ยุนที่พูดครับ ชางมินยังคงทำหน้าครุ่นคิด
“ฮะๆๆๆ ชางมินนี่นายหวงพี่จริงๆเหรอ ดูทำหน้าเข้า” จุนซูมองลูกพี่ลูกน้องตัวเองแล้วหัวเราะออกมา นี่ก็ท่าทางจะไม่รู้ตัวอะไรเลย 555
ชางมินยู่หน้าแต่สุดท้ายก็ตกลงกลับคันผม ไอ้ยูชอนยิ้มหน้าบานเลยครับ ก่อนจะแยกกันผมและไอ้ยุนตบไหล่มันเป็นเชิงรู้กัน มันยกมือไหว้พวกผมผงกๆแล้วแยกตัวไป ขากลับผมขับเองครับ ปล่อยให้ไอ้สูงสองคนคุยกันไป คุยไปคุยมาไปหนังโป๊ละครับ ไอ้ยุนเหมือนเจอขุมทรัพย์อ่ะเพราะชางมินแม่งเป็นนักสะสมหนังโป๊ มันโหลดมาแบบชัดแจ่มมีเป็นคอเลคชั่นขอให้บอกว่าจะเอานางเอกเอวีคนไหนหรือเรื่องแนวไหน แม่ง สุดๆจริงๆไอ้เด็กนี่
ฟังมันสองคนคุยกันก็สนุกดีนะครับ ชางมินมันไม่ได้แย่ไรหรอกนะครับ ถึงมันจะปากหมาก็เถอะ
ท่าทางเพื่อนใหม่คนนี้จะทำให้ผมฮาและปวดหัวไม่น้อย
ติดตามตอนต่อไป ไม่รู้จะเร็วหรือช้า 555
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ตอนที่แล้วน้า ไม่คิดว่าจะมีคนอื่นหลงมาอ่านนอกจากเพื่อนตัวเองซะแล้ว จะพยายามรีบแต่งออกมาน้าจ้า
ปล.ย้ำอีกที ใครไม่ชอบฟิกที่ใช้คำหยาบแบบนี้ กดปิดไปเลยจ้า
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ตอนที่แล้วน้า ไม่คิดว่าจะมีคนอื่นหลงมาอ่านนอกจากเพื่อนตัวเองซะแล้ว จะพยายามรีบแต่งออกมาน้าจ้า
ปล.ย้ำอีกที ใครไม่ชอบฟิกที่ใช้คำหยาบแบบนี้ กดปิดไปเลยจ้า